Başka bir başlangıç

Yazmanın üzerinden epey vakit geçti. Bir şeyleri unutmuş gibi hissediyorum bu yüzden. Yazmak için yazmak fikrinden hareketle, eskisi gibi her gün yazarsam yazma isteğinin de çağlayacağını düşünmeye başladım.

Aslında bir karar daha aldım. Kısa cümlelerle yazmaya çalışmak. İlk paragrafta olduğu gibi cümleyi bulandırmadan yazmak. En azından deneyebilirim.

Olduğu gibi her şeyi yazmak istememden bu yana beş yıl geçmiş. Daha doğrusu buraya yazmaya başlamam üzerinden bunca zaman geçmiş. Hiç anlamadım doğrusu.


Bu sabah çok garip kabuslar gördüm. Uyanıp uyanıp devam ettim kaldığım yerin biraz ilerisinden. Rüyaları anlatmamak gerektiğini duydum. Yine de bahsetmeden edemeyeceğim. Rüyamda 1984 kitabının içinde gibiyim. Tek adam sistemine dönülmüş ve ben yasaklı bir hayata itilmişim. Durmadan çalışmalıyım, kocamla karşılaşmak bile suç. İşte böyle. Çok uzatıp suyunu çıkarmaya niyetli değilim. Bu kadarını bilmek rüyayı kurgulamaya yetiyor.

Bazı dönemler kabuslar görürüm. Uzun zamandır sabahın bir köründe uyandıran kabuslar olmamıştı. Bahar, bir türlü ısınamayan ve kapalı havaların yorgunluğundan olabilir. Moralimin bozuk olması da olabilir neden. Bu kabusları gördüğümde diğer günlerimden net bir fark bulamıyorum.


Yazmanın başlangıcı kısa olsun. Nasılsa türlü çeşitli şikayetler edeceğim. Kısa cümlelerim ve kafam!

Hey Koca Artçı!

Motor, motosiklet, motorsikletlerimiz... Hayır, ben bir motosiklet sürücüsü değilim. Artçıyım sadece. Motosikletin üstündeki artık, kılçı...